قهقهه سرا

یوسف در پایتخت!

سلام به همگی

سلام بچه ها

چقدر وقته که آپ نکردم

آخه چیز خنده داری نداشتم بذارم

تا اینکه دوست عزیزم سید به من یه شعری داد که از سروده های یکی از شاعران مهریزه

در مورد سرماخوردگی  انشالله شما هم خوشتون بیاد  راستی شاعرشم میرزا غلامحسین زارع است

شعرسرما خوردگی

چو سرما خوردی و شد عطسه جفت جفت

دماغت اوچکون و سینه ات چفت

ز چربی و ز شیرینی بپرهیز

ولو آید به کامت لقمه ای مفت

اگر خاتون برایت شلغمی پخت

تناول کن شبانگاهی سه چهار جفت

چنان فرصت برایت جفت وجور شد

برو در آب گرم وساعتی خفت

گرت باشد کلاس و خوی  بهداشت

بزن ماسکی به هنگام گف و گفت

برو زیر لحاف و سر مکن سیخ

حکیم حاذقی سنجیده میگفت

مده دست و ز روبوسی حذر کن

که آن هم در سلامت باشدش افت

اشارت ها همه دارم زبهداشت

پشیمان می شود آنکس که نشنفت

اگر زارع بپیچد نسخه ای را

در اون باشد چرندیات هنگفت

نصیحت یکی از خوابگاهی های دانشگاه صنعتی اصفهان

 

لامپ را کش نرویم !!!

آخر این دزدی لامپ...

از کجا می خورد آب ؟!!!!

و چرا از سر شب تا دم صبح...

کله ها می شکند ؟!!!

لامپ را کش نرویم...

شاید این نور ضعیف ...

روشنی بخش اتاقی باشد!

دل پر دردی شاید ...

میرود دست به آب...

چه ضعیف است این برق!

و چه کم نور این لامپ!!!

مردم سر بطری (1)...

چه صفایی دارند!

سقفهاشان پر نور ...

لامپهاشان نور افشان باد !

من ندیدم خودشان ...

بی گمان می دانم...

دست آنها کج نیست!!!

ماهتاب آنجا...

می کند روشن پهنای اتاق!

مردم سر بطری می دانند ...

استکی (2) بیرحم است...

و شماعی(3) بی حال...

مردم سر بطری ...لامپ را می فهمند !!

کش نرفتندش ...

ما نیز ...

لامپ را کش نرویم!

 

1-قسمتی از خوابگاههای دانشجویی صنعتی اصفهان در آن زمان(1363)

2-مسئول کل خوابگاهها درآن زمان

3-مسئول خوابگاه 3

 

درددل یکی از بچه های صنعتی اصفهان

بسی رنج بردم در این صنعتی	عجب زنده ماندم در این لعنتی
هزاران کلک را زدم بیش و کم	که شاید برون آیم ازپیچ و خم
زکف دادم اما همه زندگی	نهادم به سر افسر بندگی
صنعتی ،خوشحال و خندان آمدم	بنده با ناز فراوان آمدم
تا پدر فهمید من گشتم قبول ، کرد	در جیبم هزاران سکه پول
دیده اند آنان که آنجا رفته اند	روی آن این جمله را بنوشته اند
عشق یعنی تپه ای کز هر وری	می رود زان تپه بالا هر خری
سال بالایی ما را  بیچاره کرد	نام " صفری " چرت ما را پاره کرد
نام صفری منتهای سوتی است	هر که سوتی داد اندر قوطی است
چونکه استادم مرا بیچاره کرد	در پی ده روزها آواره کرد
سازهایش بنده را رقصانده است	با نوک خودکار خود ترسانده است
نمره تک دادنش آسان بود	قیمت افتادنم ارزان بود
هر چه وی افتادگانش بیشتر	می رود بالا کلاسش بیشتر
شکوه بسیار است از استاد ها	می زنم از دستشان فریاد ها
روز های امتحان با سوز و آه	می شود صنعتی چون قتلگاه
نمره های بیست در دستان کیست	سخت گیریهای تو از بهر چیست
بیست بر زخم هایم مرحم است	رشته هایش رشته های درهم است
صنعتی آن شور و حال ما چه شد	دوستم دیشب چرا دیوانه شد
آن یکی هم پشت هم مشروط شد	تا که اخراجی به او مربوط شد
دیگری هم خورد از لیوان نفت	دوستانم هر یکی از دست رفت
ای به قربان مرامت صنعتی	زنده ام با یاد نامت صنعتی
آی مردم من در اینجا مرده ام	چون فریب صنعتی را خورده ام
جان من هرگز میا در صنعتی	پوستت را می کند این لعنتی
بهر مدرک می شوی آخر هلاک	پوزه ات را سفت می مالد به خاک
صنعتیون وصفشان اینگونه است	قصه شیرین مار وپونه است
صنعتی قلبم سرا پا مست توست	ریش و قیچی هر دو تا در دست توست
یک نظر بر چهره غمناک کن	اشک هایم را از چشم پاک کن
در حضورت من که هیچم صنعتی	فن اِشگل گربه پیچم صنعتی
با شما دارم وصیت می کنم	گرچه می دانم خریت می کنم

شنیدم در زمان خسرو پرویز
گرفتند آدمی را توی تبریز
به جرم نقض قانون اساسی
و بعض گفتمان های سیاسی
ولی آن مرد دور اندیش، از پیش
قراری را نهاده با زن خویش
که از زندان اگر آمد زمانی
به نام من پیامی یا نشانی
اگر خودکار آبی بود متنش
بدان باشد درست و بی غل و غش
اگر با رنگ قرمز بود خودکار
بدان باشد تمام از روی اجبار
تمامش از فشار بازجویی ست
سراپایش دروغ و یاوه گویی ست
گذشت و روزی آمد نامه از مرد
گرفت آن نامه را بانوی پر درد
گشود و دید با هالو مآبی
نوشته شوهرش با خط آبی:
عزیزم، عشق من ، حالت چطور است؟
بگو بی بنده احوالت چطور است؟
اگر از ما بپرسی، خوب بشنو
ملالی نیست غیر از دوری تو
من این جا راحتم، کیفور کیفور
بساط عیش و عشرت جور وا جور
در این جا سینما و باشگاه است
غذا، آجیل، میوه رو به راه است
کتک با چوب یا شلاق و باطوم
تماما شایعاتی هست موهوم
هر آن کس گوید این جا چوب دار است
بدان این هم دروغی شاخدار است
در این جا استرس جایی ندارد
درفش و داغ معنایی ندارد
کجا تفتیش های اعتقادی ست؟
کجا سلول های انفرادی ست؟
همه این جا رفیق و دوست هستیم
چو گردو داخل یک پوست هستیم
در این جا بازجو اصلن نداریم
شکنجه ، اعتراف، عمرن نداریم
به جای آن اتاق فکر داریم
روش های بدیع و بکر داریم
عزیزم، حال من خوب است این جا
گذشت عمر، مطلوب است این جا
کسی را هیچ کاری با کسی نیست
نشانی از غم و دلواپسی نیست
همه چیزش تمامن بیست این جا
فقط خود کار قرمز نیست این جا

 

این وبلاگ بیشتر جهت بالابردن سطح طنز اجتماعی بوده و فاقد هرگونه ارزش معنوی و ادبی می باشد

در صورت مشاهده هرگونه تخلف در این وبلاگ به آدرس فلان مراجعه و مراتب ذی صلاح را آنجا تماشا کنید

طنزیم کننده: هامد میر جلیلی

شماره تماس : سه تا خانه پایینتر از شماره تلفن ۰۳۵۱۹۲۲۵۶۴